كاشانى - وسيلة النجات . * چهل حديث : اربعون حديثا . حسين كاشفى بيهقى - الرسالة العلية . * چهل حديث . از شيخ برهان الدين داود كرمانى . آغاز : بدانك اين چهل حديث است كه ملك العلماء المحدثين برهان الله و الدين شيخ داود كرمانى از مصابيح نقل كرده . يوگسلاوى ، سارايو 14 . * چهل حديث . از علاء الدين برهان لايكانى . پيش از 1224 ق كه تاريخ مجموعه است . آغاز : بعد از حمد و ثناى آفريدگار و درود برگزيدهء ملك جبار ، محمد مختار ( ع ) به عدد امطار . مشترك 4 / 2300 . * چهل حديث . از ملا محمد باقر مجلسى فرزند محمد تقى ( د 1110 ق / 1699 م ) دو « اربعون حديثا » يكى به فارسى در امامت و ديگرى به زبان عربى ، از وى در « ذريعه » نشانى داده شده است . آغاز : لآلى حمد و جواهر ثناى ( ذريعه ) . ذريعه 1 / 411 ، 412 ش 2134 ، 2135 « اربعون حديثا » . همدان ، آخوند ، مقصود 56 « اربعون حديثا » . ( زبان ؟ ) . * چهل حديث . از محمد مفيض ، به سال 1300 ق / 2 - 1883 م . آغاز : شروع مىكنم به نام خداى عزّ و جل ، آنكه رحمان و رحيم است . . . بندهء پراكنده محمد مفيض . . . فرمود پيغمبر خدا . . . . مشترك 4 / 2302 . * چهل حديث . از بهاء الدين فرزند يوسف ( كه در برخى نسخه‌ها تنها نام بهاء الدين آمده است ) فرزند ملك دينار از 1092 ق به آن‌سو . ترجمهء شرح‌مانندى است ، و به دنبال هر حديث « حكايت » مناسب آورده كه برخى از حكايت‌ها بلندتر از گزارش است ، به‌گونه‌اى كه مىتوان گفت « چهل حكايت » پندآموز است . حديث 1 و 2 دربارهء تهليل ، 5 - زكات ، 10 - صبر ، 15 - سورهء اخلاص ، 20 - نيت قلبى ، 30 - مرد مؤمن ، 35 - ناروايى نوحه كردن بر مردگان ، 40 - نوحه‌گرى بر جنازه . تا به اينجا چند « چهل حديث » ديگر را مىشناسيم كه همين رويه را به كار برده‌اند : 1 - ثانى تاشكندى ( هف ) ، 2 - على جيپورى ( هف ) ، 3 - هدايت الله معز الدين ( هف ) ، 4 - چهل حديث از ناشناس ( هف ) . آغاز : حمد احدى را كه قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ نام اوست ، و مدح صمدى را كه الله الصمد . . . مىگويد داعى ضعيف نحيف . . . بهاء الدين بن يوسف بن ملك دينار . مشترك 4 / 3203 ( 19 نسخه ) . بشير حسين ، شيرانى 2 / 272 ش 2501 « اعتقادنامه » ؛ تركيه ، كتابخانه‌ها 207 « ترجمهء حديث اربعين » ؛ گنج 2 / 911 ، 912 ( 5 نسخه ) ش 1365 ، 7074 ، 5102 ، 3216 ، 3474 و ش 9593 ؛ يوگسلاوى ، سارايو 15 « ترجمهء چهل حديث » . * چهل حديث . هدايت الله معز الدين فرزند شيخ احمد ، به سال 1122 ق / 1710 م . و به